Week 8

Hallo lieve volgers,

Weer wil ik beginnen met een update over het Malota school project. Het totaal bedrag tot nu toe is 2992.82 euro. Wat helemaal geweldig is.

Kan het zelf bijna niet geloven.Maandag krijg ik het totaal overzicht van de kosten voor het bouwen van het toilet. Daarna gaan we gelijk om tafel met de architect, bouwbedrijf en Rabeccah en Kennedy. Hopelijk kan er dan deze week worden gestart met het bouwen!! Ik ben benieuwd.

Verder bestond deze week eigenlijk bijna de hele week uit de toerist uithangen.
Maandag werd ik 's ochtend verrast door mama met cadeautjes en lieve kaartjes. Bedankt allemaal!
Toch wel vreemd zo ver weg van thuis je verjaardag te vieren.
Na het ontbijt ging ik mam het ziekenhuis laten zien. Alle afdelingen waar ik heb gewerkt moesten natuurlijk allemaal gezien worden. Te beginnen bij mijn lieve collegaatjes van fast-track natuurlijk.
Na de hele ochtend bijna het hele ziekenhuis en de klinieken te hebben bekeken was het inmiddels al aardig warm geworden. En tijd voor een drankje in een restauran dust en daarna terug naar het Guesthouse. Het was bloed heet en er was geen stroom dus ook geen airco, wow wat was het heet. Hier hangt geen thermometer maar ik weet zeker dat het over de 40 graden was. Vandaag ging ook Tijmen weg naar Zimbabwe, wel raar hoor om afscheid te nemen.
's avonds hadden Milimo en Derek gevraagd of ik mee uiteten wilde dus zijn we samen met mams natuurlijk, wezen eten bij een Mexicaan. Na het eten met zijn allen terug naar het Guesthouse gegaan om taart te eten die ik van Rabeccah had gekregen. Een mooie afsluiting van een bijzondere verjaardag.

Vanaf dinsdag zouden we een kleine reis gaan maken door Botswana en Zambia.
Om 6.00 uur ging de wekker en werden we door onze gids Kennedy opgehaald en naar Jollyboys gebracht om vanuit daar te vertrekken naar Chobe national park in Botswana.
Met een gezelschap van 9 man met Engelse en Amerikanen gingen we op weg naar de grens. Na alle stempels werden we met een boot de rivier overgebracht naar Botswana. Waar een jeep ons weer verder bracht naar een lodge. Na thee en koffie gingen we eerst op een bootsafari. Met een klein bootje gingen we de Chobe rivier op. Al gelijk waren er veel dieren te zien. Het park heeft een overvloed aan olifanten dus die waren echt overal. Het was een prachtig gezicht ze te zien spelen in de rivier en met de modder. En wat konden we dichtbij komen. De foto's kunnen denk ik een beter beeld geven van hoe mooi het was. Verder heel veel nijlpaarden, vogels, antilopen, varanen, krokodillen, apen, giraffen en buffels.
Nadat we weer terug waren bij de lodge kregen we een heerlijke lunch en vertrokken we verder naar het Chobe national park voor een jeep safari (game drive). Hier hebben we natuurlijk weer heel veel olifanten gezien maar ook wilde honden en tegen het vallen van de avond ook leeuwen met kleintjes.
Na de game drive werden we naar onze accommodatie gebracht waar we zouden slapen. In de beschrijving stond: ' you will be camping' en ja dat was het ook echt. Een cirkel met stoelen om een kampvuur met daar achter een paar kleine tentjes was waar we vannacht zouden slapen. Daar zaten we dan midden in een national park bij een kampvuur te eten. Wat ludiek zoals mams het zou zeggen! De wc was een gat ik de grond en de douche en zak met koud water aan een boom

. Maar het was wel heel erg spannend allemaal.

's Avonds proberen te slapen in het tentje, maar het was echter bloed heet. Verder hadden we nog al last van vreemde geluiden, waardoor we niet goed konden slapen. Eerst dachten we dat een beest was maar het bleek dat onze buurman erg hard aan het snurken was

.

Woensdag: Na ongeveer een paar uurtjes slaap was het al weer tijd op te staan en terug te gaan naar Zambia. Net voordat we het park verlieten kwamen me nog een luipaard tegen. Super gaaf!

Eenmaal weer terug bij Jollyboys was Kennedy er weer om ons op te halen en ons verder te begeleiden op de trip. Met een auto vol gepakt (geen idee overgens waarmee

)vertrokken we met Kennedy en een chauffeur Olsward richting Mazabuka.
Waar we zouden verblijven in een lodge met zwembad waar ik me erg op verheugd had. Aangezien ik mijn bikini nog niet heb aangehad sinds ik hier ben. Bij aankomst bij de lodge na een paar uur rijden viel het allemaal een beetje tegen. Het zwembad was heel vies en niet groter als 1,5 meter. De kamers waren ook erg ouderwets, mijn kamer in het Guesthouse ziet er 10 keer beter uit. Dit gelijk maar aangegeven aan Kennedy.

Donderdag kregen we een rondleiding over de suikerplantage, naja rondleiding. Na 's ochtends een uur wachten reden we in de auto 10 minuten over de plantage en dat was het. Niet bepaald een rondleiding te noemen. Lichtelijk geïrriteerd gingen we op weg naar Kafue National park, dat het 5 na grootste park is van de wereld en maar liefst 22400 km² groot. Met een tussenstop in de hoofdstad Lusaka.
Na 3 uur rijden bereikte we het park en Mayukuyuku bush camp. Daar liet Kennedy ons onze slaap plaatst zien, een klein tentje met 2 matrassen erin. Onze tent in Italië was er een luxe bij

. Voor het vele geld dat we betaald hebben voor de trip vonden we het niet waard dus maar weer aangegeven. Uiteindelijk na heel veel overleg mochten we in de luxe, gemeubileerde tenten slapen. Deze waren super mooi en wat een uitzicht op de rivier, in één woord geweldig! De omgeving is ook heel anders, veel groener. Nu weet ik waarom ze niet voor niks Livingstone het droogste en heetste plekje van Zambia noemen.
Toch uiteindelijk nog een happy end.

Die avond gingen we rond 17.00 uur voor onze eerste 'night drive' door het park. Eerst nog in het licht maar daarna in het donker met een groot zoeklicht. Dat was wel super gaaf, en natuurlijk ook nog dieren gezien!

Vrijdag ging om 5.00 uur de wekker want we gingen voor een 'morning drive'. Aangezien het dan nog niet zo warm is, zijn de dieren veel actiever en heb je meer kans om ze te zien. Tijdens de drive hebben weer veel dieren gezien maar het mooiste was toch wel twee mannetjes leeuwen van heel dichtbij . Wauw!

Daarna terug naar het kamp voor een lunch en om heerlijk te relaxen aan de rivier. Wat een geweldig plekje. Rond 17.00 uur gingen we weer voor een 'night drive' met onze gids Yoran.
Net voordat het donker was stopte we op een open plek om wat te drinken. In de verte dacht ik wat te zien, maar de gids zei dat het een boomstronk was. (Het gebeurd namelijk wel vaker dat ik roep; 'stop, I think I see something. En dat het dan uiteindelijk gewoon een boomstronk blijkt te zijn.

)

Toen we weer in de jeep stapte en weg wilde rijden spotte de andere gids twee leeuwen precies op de plek waar ik ook iets had gezien. Kun je het je voorstellen, wij met zijn allen uit de jeep met een Fanta en wat chipjes en twee volwassen mannetjes leeuwen op een paar meter afstand

.

Gelukkig zijn we zelf geen chipjes geworden!

Maar het was wel weer heel mooi om de leeuwen van dichtbij te zien.

Het was inmiddels al donker en we gingen weer op weg om meer dieren te spotten. Totdat de opeens een raar geluid hoorde. Psst psst psst...... Wat bleek nou, één van de banden van de jeep was leeg aan het lopen. We hadden een lekke band en die moest verwisseld worden. Dus wij in het pikkendonker uit de jeep. Het lukte de gids niet om de band te verwisselen, de krik werkte niet goed. Daar sta je dan, twee blanken vrouwen in het donker en een verschrikkelijk groot park zo afgelegen dat geen enkele telefoon bereik heeft, met een lekke band. Echt weer iets voor ons. En dan moest de gids ook nog even vertellen dat het geluid wat we hoorden een roep van een luipaard was.
Gelukkig zat er in de auto een radio waarmee hij hulptroepen kon oproepen. We hadden alle horror scenario's al afgespeeld in ons hoofd, wat hadden we in hemelsnaam moeten doen als we geen radio contact hadden kunnen maken!

Toen eenmaal de hulp ingeschakeld was hebben we zo ver mogelijk doorgereden richting de grote weg totdat de band helemaal leeg was. Na ongeveer een half uur wachten kwamen de hulptroepen, vier mannen in een pick-up truck die binnen 5 minuten de band hadden verwisseld. Wat voelde dat goed dat je weer in de jeep konden stappen, dat waren toch wel even spannende momenten.
Daarna nog even door met de night drive, opzoek naar het luipaard wat we eerder hadden gehoord. In de verte bij een groep gazelles zagen de twee grote katten ogen oplichten, maar eenmaal dichterbij konden we helaas het dier niet meer vinden. Maar voor ons was de dag al enerverend genoeg. Na terug komst hebben we gegeten bij de tent.
's nachts nog een paar keer wakker geweest omdat we iets voor de tent hoorde, maar ja wat wil je ook midden in een wildpark naast de rivier. Waarschijnlijk was het een nijlpaard die stond te grazen naast de tentDood gewoon natuurlijk

.

Zaterdag moesten we ook weer vroeg opstaan voor de reis terug. Rond 8.00 uur vertrokken we uit het park richting Livingstone. Uiteindelijk met twee keer stoppen kwamen we om 19.30 uur aan bij het Guesthouse. Met gemak zijn we van Nederland naar Oostenrijk gereden,wat is Zambia een verschrikkelijk mooi en groot land. Wat was het weer fijn om 'thuis' te zijn en hartelijk verwelkomt te worden.

Zondag ochtend samen met mam naar de kerk, dat moet je toch meegemaakt hebben als je Zambia komt bezoeken. Daarna nog snel een cappuccino gedronken en toen was het tijd voor mijn zondags bezigheden, wassen en mijn blog bijwerken. Verder heb ik met mijn lieve vriendjes gepraat aan de andere kant van de wereld! Ik mis jullie wel hoor!

Volgende week begin ik op woensdag weer op de Surgical ward, waar ik die week daarna heen ga is altijd weer een verassing. Maar denk dat het de Maternaty zal zijn.
Ik heb genoten van de korte vakantie en moet helaas dinsdag weer afscheid gaan nemen van mams. Die dinsdag heb ik ook nog precies een maand hier te gaan in Zambia, wat gaat dat snel zeg. Maar ik denk dat jullie aan mijn verhalen wel kunnen merken dat ik het erg naar mijn zin heb en dus met volle teugen ga genieten van de tijd die hier nog rest.

Bedankt weer voor het lezen van het verhaal en tot volgende week!