Hallo lieve allemaal,

Hierbij weer een update van uit het erg warme Zambia. De laatste paar dagen is het heel erg warm. Helaas heb ik geen thermometer maar ze zeggen dat het deze week is opgelopen tot de 40 C graden. Nou en zo voelde het ook echt!
Pff wat gaat de tijd super snel zeg, week 6 is al weer voorbij!

Met de Malota actie gaat het ook heel erg goed, tot nu toe hebben we al € 1170,00 euro opgehaald. Echt super bedankt allemaal, Tijmen en ik zijn helemaal overweldigt door alle positieve reacties!

Zelfs travel active heeft ons vermeld in hun nieuwsbrief zie:http://nieuws.travelactive.nl/display.phpM=48606&C=29426282a9ebcebfa
50f6ae40944f65d&S=382&L=1&N=248
Erg leuk!!
Deze week komen als het goed is de plannen van de architect terug, dan gaan we bij elkaar zitten met het bouwbedrijf, architect enz. om een definitieve begroting te maken. Als wij het met de plannen eens zijn moeten ze nog goedgekeurd worden door de gemeente. Daarna kunnen we als al het geld binnen is eindelijk beginnen met bouwen! Ik kan niet wachten!
Als het toilet gebouw klaar is, gaan we samen met de Malota community, alle ouders en kinderen een dag organiseren waarbij we het hele terrein gaan schoonmaken enz. De mensen willen allemaal heel graag helpen dus dat gaat zeker goed komen. Hopelijk is er uiteindelijk nog genoeg geld over om wat extra dingen te kopen voor de school zoals schoolboeken enz.

Nu een update over de rest van mijn week:
Maandag begonnen bij Casualty, Casualty is gedeeltelijk een soort van eerste hulp. Zoals ze het hier noemen komen de 'emergencies' hier binnen. Maar ook kunnen er patiënten met chirurgische of gynaecologische problemen worden gezien door de dokter.
Timoty is de Nurse in charge over Casualty, hij was dan ook degene die me hartelijk welkom heette en met oriënteerde over de afdeling.
Verder waren er nog 2 verpleegkundige die met me samenwerkte, Vivian en Masiliso.
De routine van de dag is bijna gelijk aan alle andere out patient clinic. ‘s Ochtends beginnen met schoonmaken en bijvullen. Als de eerste patiënten binnenkomen doe je weer de controles e.d.
Daarna worden de patiënten door de dokter gezien, die dan medicatie voorschrijft.
Soms betekend dit dat patiënten meteen specifieke medicatie moeten hebben of een infuus bijvoorbeeld. Dit voeren wij dan uit. Mocht het zo zijn dat een opname noodzakelijk is bereiden wij dit voor en brengen we degene naar de afdeling.
Maandag was het wel redelijk druk maar geen hele specifieke gevallen.
Dinsdag begon ik weer met de zelfde collega's als gisteren. Het was echter drukker dan maandag.
's Ochtends kwam er iemand binnen die heel veel alcohol had gedronken en daarna ernstig in elkaar was geslagen. Hij was achtergelaten in een greppel totdat iemand hem had zien liggen en hem naar het ziekenhuis had gebracht. De man reageerde bijna helemaal niet mee wat waarschijnlijk duidde op ernstig hersenletsel.
Verder was er een clinical officer (co)(rang onder de dokter) die af en toe wat 'bij klust' als hij geen dienst heeft. Hij wordt dan gewoon contant betaal om kleine operaties uit te voeren. Vandaag was er een man die 2 kleine cystes op zijn hand had. Deze ging de co onder lokale verdoving verwijderen. Wat ik toen heb gezien wil ik eigenlijk liever vergeten, geen steriel veld, gewoon opereren met de hand op een tafel, niet ontsmetten voordat je begint met snijden. Ik heb nog nooit gehad dat ik gewoon misselijk word bij het zien van een operatie, maar toen hij met een schaar in de hand aan het porren was om de cystes eruit te krijgen had ik het echt wel gezien. Ik vroeg of hij mijn hulp nog nodig had en wist niet hoe snel ik even de frisse lucht op moest zoeken. Later toen ik weer een beetje was bijgekomen en ik terug de behandelkamer inliep was inmiddels de schoonmaker aan het assisteren bij de operatie en lag overal bloed op de grond

. Ok dat was de 'druppel' ik ging niet eens meer kijken!

Timoty had me 's middags uitgenodigd om bij hem en zijn vrouw te komen lunchen. Zijn vrouw had spaghetti en rijst gekookt met een soort gehaktballetjes. Het was erg lekker en wat zijn die Zambiaans mensen toch verschrikkelijk gastvrij. Geweldig volk.
Vandaag was verder trouwens echt de dag van de interessante dingen want ‘s middags bleef het maar doorgaan, de een na de andere kwam maar binnen.
Een man met een ernstige heupfractuur, 2 overnames van een ander ziekenhuis en een man met ernstige brandwonden op zijn voeten. Hij was zodanig verbrand dat de vellen eraan hingen, en hij geen zwarte voeten meer had!

Na een indrukwekkende dag met heel veel indrukken was het tijd om heerlijk thuis te relaxen en op tijd mijn bed in te gaan.
Zowel woensdag, donderdag als vrijdag waren eigenlijk niet heel erg spannend meer na dinsdag.Geen echte ernstige interessante spoedgevallen, alleen de standaard controles. Maar de collega's waren erg gezellig dus ik heb me wel vermaakt.
Toch blijft het een vreemd gezicht dat als hier een spoedgeval binnen komt dat hij dan in een plastic tuinstoeltje wordt binnen gereden en wordt behandeld.
Ik ben vergeten deze week foto's te maken van Casualty dus die houden jullie nog te goed.

Verder blijven de Zambiaanse mannen me verbazen, sommige zijn nog zo ouderwets.
Ze zien het traditionele van de man verdient het geld en de vrouw blijft thuis om te koken e.d. nog erg graag. Homoseksualiteit is hier verboden, het is heel zeldzaam dat je vrouwen ziet in een hoge posities en er zijn gescheiden mannen en vrouwen afdelingen in het ziekenhuis.
Verder is het normaal dat als een man hier met een vrouw wil trouwen dat je een bruid prijs moet betalen aan de ouders. Dit mag in geld maar ook in koeien, schapen of noem het maar op!

Verder zien zwarte mannen het als een grote eer om te trouwen met een blanke vrouw. Als je getrouwd bent met een blanke vrouw heb je het heel erg goed gedaan!
Maar heb zelf ook ondervonden dat de mannen erg geïnteresseerd zijn in blanke vrouwen!

Er gaat geen dag voorbij dat er geen man naar me toe komt om mijn telefoonnummer te vragen. Alleen maar omdat ik blank ben! De eerste vragen zijn: Whats your name? how old are you? Are you married? I want to be your friend, can I have you phone number?

De eerste paar keer is het wel grappig maar na de zoveelste die mijn nummer wil omdat ik blank ben wordt het wel een beetje vermoeiend.
Één van de mannen die met me wil trouwen is Brighton de chauffeur, maar we zijn nog in onderhandeling over de prijs!

Want ja hoeveel koeien ben ik waard?! haha Wie bied er meer?

Zaterdagmiddag kwamen Derek en Milimo, Tijmen en mij ophalen om naar Regatta te gaan. Een jaarlijks terug kerende festival waarbij 2 groepen mensen tegen elkaar racen in rubber boten.
Ze moeten al peddelend een aantal meter afleggen op de Zambezi, wie dan het eerste weer aan de kant is heeft gewonnen. Vanuit de Bootclub hadden we mooi uitzicht op de race en de rivier. Helaas was ik mijn camera vergeten maar gelukkig heeft Tijmen foto's gemaakt die ik mag gebruiken voor mijn blog!
Het was erg gezellig en veel collega's van het ziekenhuis waren er. We hebben zelfs een olifant de rivier zien oversteken. Ook al was hij dan heel ver weg!

Nadat het al donker was voegde Ephram zich ook toe aan ons gezelschap. Met zijn 5e gingen we ergens een pizzaatje eten. Na het eten nog wat bier en wijn gekocht op een marktje om daarna gezellig naar Dereks zijn huis om te gaan chillen. Het was heel erg gezellig, en ja zoals gebruikelijk werd er na een tijdje heerlijk gedanst in de huiskamer!

En aangezien gezelligheid geen tijd kent werden we laat in de avond of vroeg in de ochtend door Ephram weer netjes afgezet bij het guesthouse.

De zondag, geen kerk voor mij, al had ik wel op tijd de wekker gezet op een of andere reden werd ik te laat wakker!

Heel erg vond ik het eigenlijk niet!Verder bestond de dag dus uit uitslapen, wassen en laptoppen de standaard zondag besteding hier.

Volgende week zal ik weer op een andere afdeling gaan werken, chirurgie! Dit is een afdeling binnen het ziekenhuis en het schijnt er super druk te zijn dus ben benieuwd wat me weer te wachten staat. Als het goed is mag ik ook nog een paar keer meekijken met een operatie.
Op deze afdeling zal ik een week blijven want aankomende vrijdag komt mam hierheen! Dus de week daarop zal besteed worden aan het verkennen van Zambia en een klein stukje van Botswana met zijn tweetjes! Want ja je moet natuurlijk wel wat van het land hebben gezien als je hier 3 maanden zit!

Dat was het weer voor deze week, bedankt maar weer voor het lezen!

Liefs Mariska