Hallo lieve allemaal,

Vandaag precies al weer 2 weken in het mooie, indrukwekkende, vriendelijke en warme Zambia.
Over de temperatuur mag ik absoluut niet klagen, het is elke dag rond de 36 graden. Maar ja als je gemiddeld 6 dagen in de week 8 uur per dag moeten werken ben je niet zo blij met die hitte!

Afgelopen vrijdag heb ik dan toch echt afscheid genomen van mijn collega's van de Fast-track kliniek, al moest ik ze wel beloven dat ik nog wel een keer langs zou komen. Vrijdag was dan ook eindelijk de dag dat ik hoorde waar ik volgende week zal gaan werken. Het is de afdeling 'pediatrics' geworden. Wat eigenlijk inhoud de kinderafdeling!

Doordat het een gratis afdeling is schijnt het er echt super druk te zijn, en per dienst is er meestal maar één verpleegkundige. Ik ben erg benieuwd hoe het is en of het werken met kinderen me zal bevallen! De hele week heb ik zogenoemde tussen diensten van half 8 tot 16.00 uur. Behalve aankomende dinsdag want dan is het een halve dag tot 13.00 uur omdat er gestemd gaat worden die dag!

die zijn van 18.30 tot 7.30 's ochtends! Schijnt zo te zijn omdat verpleegkundige anders in het donker het hele eind naar hun werk moeten lopen. Pff nou doe mij dan maar gewoon de nachtdiensten in Nederland.

Verder had ik lekker het weekend vrij, heerlijk relaxen en verder weinig gedaan. Op een of andere manier ben ik hier altijd veel moeier dan thuis!

Waar de dienst plaatst vond was als het ware een tijdelijk gebouw wat ze huurde, omdat het nog een vrij nieuwe gemeenschap is.
Het is echt heel bijzonder om te zien dat de mensen hier met zo veel overtuiging over god praten. Ik heb nog nooit iemand zo vaak de woorden god en Jezus horen zeggen.
Tijmen en ik moesten tijdens de dienst met zijn tweeën gaan staan en iedereen ging toen voor ons klappen om ons zo als ware welkom te heten.
Ook de dienst was echt geweldig, Het begon met het zingen van het koor. Inge, het was net sister-act alleen dan zonder de nonnenpakjes en met wat minder mensen!

Verder was de pastor aan het woord, zoals hij zo mooi zei: I don't preach I teach. Hij stond niet alleen stil achter zijn bank maar liep door de hele zaal heen, soms zelfs al springend. Ook geweldige uitspraken gingen over discriminatie. Who says that I am black? This chair is black, do I look like this chair. No I am not black I am coffee Braun.
Na deze geweldige ervaring werden we weer naar huis gebracht.
Daar bestond de rest van de dag uit het wassen van mijn kleren. Wat hier natuurlijk met de hand moet gebeuren. Dus muziekje op en wassen maar!

Verder een heerlijke standaard lunch met een broodje pindakaas, waar ze inmiddels voor ons een pot hebben gekocht van 1 kilo!

Als ik thuis kom kan ik denk ik geen pindakaas meer zien!

Tot zo ver de update, tot de volgende keer lieve mensen!

Met deze links kun je via you-tube als het goed is de filmpjes bekijken:
http://www.youtube.com/watch?v=YRoAaHJW2LY

http://www.youtube.com/watch?v=ATLgQZr7Wgk