Gisteren 6 september had ik een afspraak bij het ziekenhuis. Om 9.30 uur heeft Peterson me netjes afgezet bij het kantoor van het ziekenhuis. Daar was degene die mij zou gaan rondleiden erg druk, dus had hij iemand anders gestuurd. Een matron, soort hoofzuster kwam me ophalen. Ze wilde weten op wat voor afdeling ik graag wilde werken, zij zou het daarna gaan overleggen met de directeur wat mogelijk was. Verder had zij ook weer een afspraak dus morgen zou ik meer te weten komen. Wel heb ik aangegeven dat ik geen uniform bij me had omdat ik niet wist wat ze hier zouden dragen. Dat kan ze wel voor me regelen en gelijk kon ik een uniform passen. Een witte jurk was het resultaat. En dat was het voor vandaag bij het ziekenhuis, binnen een half uur was ik weer klaar

. Morgen zou ik meer te weten komen.

Verder gingen we die middag Tijmen ophalen van het vliegveld, ook hij zou na 3 dagen op Johannesburg airport te hebben gezeten aankomen in Livingstone. Dat was pas in de middag dus om de tijd te doden ben ik even naar het museum geweest. Peterson ging mee als een soort 'tour guide'.
Verder hebben we gewoon een beetje rondgereden, ja dat doen ze hier heel vaak. Oh even langs die, een praatje maken daar, even stoppen hier! Als iemand even een boodschapje gaat doen moet het je niet verbazen dat die pas na een paar uur weer terug komt. That's the Zambian way of life.
Uiteindelijk waren we rond 13.00 uur op het vliegveld om Tijmen op te halen, hij stond al op ons te wachten. Helaas zonder koffer zijn ongeluk duurde maar voort. Maar hij was blij er eindelijk te zijn.
De rest van de middag heb ik mijn koffer uitgepakt en mijn kamer opgefleurd. Al is dat best lastig zonder kledingkast. Mijn broeken liggen nu in het keukenkastje!
Mijn douche is eigenlijk het enige wat minder is, er kwamen maar 2 kleine straaltjes uit dus had ik gevraagd of ze dat wilde maken. Toen ik terug kwam zeiden ze dat ze de douche hadden gemaakt. Wat blijkt hebben ze gewoon de kop eraf gedraaid!

Dus dat is douchen onder één grote straal. haah Als er teminste water is, want net je haren in de shampoo hebben en dan opeens is het water op is niet echt geweldig kan ik je zeggen!

7 september, om 8.45 uur werd ik verwacht bij het ziekenhuis, na gister heb ik besloten het maar gewoon op me af te laten komen allemaal. Hier weet je nooit wat je te wachten staat.
Toen ik aankwam vroeg de matron of ik ook een student purmit had. Uh nee die heb ik niet. Ik dacht dat alles geregeld was. Dan moest ik toch maar even gaan praten met dr. Nthele. Uiteindelijk blijkt dat ik die nodig heb om te mogen werken. Heel ingewikkeld verhaal. Maar die moet aangevraagd worden bij immigrations en kan wel een maand duren maar gedurende die tijd zou ik wel gewoon mogen werken. Dus weer terug naar het kantoortje om te wachten totdat de matron me zou komen halen. Ongeveer 1,5 uur later kwam een verpleegkundige Eddie me ophalen, hij zou me gaan rondleiden. De eerste week zou hij me ook begeleiden in de Fast track high cost clinic. De rondleiding door het ziekenhuis en de bijgebouwen was eigenlijk wel schrikbarend. Het hele ziekenhuis van binnen ziet eruit alsof je bent terug gegaan in de tijd. En de hygiëne is ook ver te zoeken. Er zijn eigenlijk gewoon geen woorden voor om te beschrijven wat ik allemaal gezien heb. Het is niet te vergelijken met Nederland maar ik denk dat voor Afrikaanse begrippen het een redelijk goed ziekenhuis is.

Wel zijn de afdelingen die ze daar hebben heel anders als bij ons. Ze hebben bijvoorbeeld een surgical ward, hier komen bijvoorbeeld patiënten met botbreuken. Een casualty ward, is een soort traumakamer, iedereen die wat voor operatie dan ook nodig heeft kan daar terecht. Bijvoorbeeld patiënten met obstructie in de darmen kunnen daar geopereerd worden. Maar mocht er nou echt een noodgeval zijn dan word er een matras uit een kast gehaald en midden in de hal van het ziekenhuis neergelegd.

Verder hebben ze een medical ward, daar behandelen ze mensen met tbc, astma, hiv, malaria, hypertensie of een longontsteking. Alle afdelingen zijn overigens heel netjes ingedeeld in mannen- en een vrouwenafdeling.

Andere afdelingen die ze hebben zijn gynaecologie, obstetrie, kinderafdeling en verschillende klinieken zoals degene waar ik deze aankomende week zal gaan werken.
De kliniek waar ik ga werken is een zogenaamde High cost clinic, alleen mensen die een soort van verzekering hebben of contant betalen kunnen hier terecht. Zo ver ik het tot nu toe heb begrepen is het een beetje te vergelijken met een huisarts. Als verpleegkundige doe je de controles en daarna kijkt de dokter naar de patiënt. Tot nu toe zit het hele zorgsysteem maar raar in elkaar!;) high cost en low cost afdelingen.
Als verpleegkundige werk je ongeveer 6 dagen per week ongeveer 9 uur per dag. Na wat omrekenen krijgen ze ongeveer 226, 00 euro per maand!

Vandaag heb ik wel al één patiënt gezien!

het was niet zo druk vanmiddag. Morgen begin ik om 7.30 uur, ze hebben me beloofd dat het dan erg druk zal zijn dus ik ben benieuwd. Verder zal ik de rest van de tijd dat ik hier ben op veel verschillende afdelingen gaan werken. Morgen ga ik overleggen met de nursing officer waar ik kan gaan werken. Hoe de rangen van verpleegkundige hier in elkaar zitten ben ik nog niet helemaal achter. De ene draagt wit met blauw, de andere blauw, de andere alleen wit en de andere wit met streepjes!

Wel ben ik erachter dat mijn darmen het niet helemaal eens met het eten hier!

Vanuit de organisatie hadden ze me al gewaarschuwd van te voren, het is niet te vraag of je ziek word maar wanneer. Hopelijk hoef ik morgen niet meer om het half uur naar de wc te rennen

.

Ik ben benieuwd wat de dag van morgen me weer zal brengen.

Liefs Mariska